« Vorige pagina


Verslag Gerard Glasbergen MotorToer 2016


Vrijdag 19 Augustus 2016 gaat mijn wekker af om 9 uur, wat een pure luxe is, en blijf ik nog even 5 minuten lekker maar ook onrustig liggen en spring dan toch uit bed, om mij voor te bereiden op de heenreis naar het onderkomen van alweer de 16e GGMT-DMI, te weten: Hotel Am tunnel in Altenahr te Germany. Alvorens te kunnen vertrekken moet mijn tas nog worden gepakt en de achterremblokken toch nog maar worden vervangen door een stel nieuwe.....



img_3275

Zoals gewoonlijk stonden deze twee zaken natuurlijk al de hele week op mijn “To do” lijstje, maar hoe gaat dat in de dagelijkse praktijk: druk, druk, druk en voor dat je het beseft is het moment van vertrek aangebroken. Gezien het vooruitzicht op het leuke en spannende bochtenwerk in de Eifel is het noodzakelijk om over een perfecte achterrem te beschikken, die (al slepend gebruikt) het nemen van haarspeldbochten vereenvoudigd. Dit ooit geleerd en ervaren tijdens een gevolgde bergtraining, wat voor Rein een nog onbekend & twijfelachtig fenomeen was, maar nu uit eigen ervaring ook kan beamen (Toch, Rein?).

img_3352e

Zoals gezegd: de tas gepakt, achterremblokken vervangen en daarna nog snel even gedouched, is vervolgens het moment van vertrek aangebroken. Het zonnetje staat inmiddels strak aan de blauwe hemel en de temperatuur is al behoorlijk opgelopen, dus de broeierige regenvoering gaat voor het vertrek uit de motorjas. Met de Garmin ingesteld op bestemming Ahrweiler te Germany vertrek ik rond de klok van half drie vanuit Zoetermeer. Via Gouda, Utrecht, Eindhoven rij ik richting Venlo alwaar een paar regendruppels de kop op steken. Wat nu, doorrijden of toch maar stoppen om de regenvoering weer te monteren? Ik kijk het nog even aan, maar besluit net over de grens bij Kaldenkirchen de Autobahn te verlaten. Daar tref ik het niet helemaal: onder aan de afrit zijn twee auto’s op elkaar geklapt die de doorgang blokkeren en het helse geluid van verschillende sirenes zwelt inmiddels aan. Ook hier steekt de Deutsche grundlichkeit de kop op want niet minder dan vijf Feuerwehr autos komen aangereden, om het relatief eenvoudige voorval te verhelpen.

img_3374

Feuerwehr te Kaldenkirchen.
Na polshoogte te hebben genomen van het voorval en een kop koffie te hebben genuttigd, stap ik weer op en laat op de Autobahn de rechterpols er lustig op los draaien. Na een tijdje gaat dit toch vervelen en wordt je er bovendien knap moe door, omdat je blijvend zeer alert moet reageren op wat de andere weggebruikers uitspoken.

img_3273
Na een tankbeurt, inclusief sanitaire stop kom ik om klokslag 18:00 uur, zoals gebruikelijk, als laatste aan (maar wat maakt het uit, het is tenslotte vakantie) bij hotel Am Tunnel en dit blijkt tevens letterlijk zo te zijn. Het hotel is min of meer tegen de tunnel aangebouwd en zittend op het terras op palen kan eenieder genieten van elke motor die via de tunnel aan komt brommen.

img_3274

Hotel am Tunnel te Ahrweiler.
Na een hartelijk begroeting door het welkomst comité John, Leo en Ed spoed ik mij naar het appartement, om de bepakking te dumpen en de korte broek te voorschijn te toveren. De temperatuur is namelijk lekker opgelopen, maar in motorkleding niet te meer harden. In het appartement treft ik Peter aan (is dit jaar voor het eerst mee) als een van de twee room mates (Hans is nummer twee), waarmee ik het meer dan uitstekkende onderdak deel.

img_3317

Na begroeting van verschillende bekende zoals Rinske, Rein, Richard, Rens, Peter, Alex, etc. (maar helaas dit jaar niet mijn Militaire motorbedevaarttocht mattie Rob de Gelder) spoed ik mij naar de bar, om een lekker koel biertje te bestellen en mij daarmee vervolgens op het terras te nestelen waar de stemming er al goed in zit en het prima toeven is. Na enige tijd en aangespoord door John start Leo met zijn welkomstwoord en te memoreren dat we alweer met de 16e GGMT zijn gestart. Na de huishoudelijke mededelingen wordt het sein gegeven dat het buffet als geopend kan worden beschouwd en dat is niet tegen dovenmans oren gezegd. Ook hierbij geldt dat de Deutsche grundlichkeit, aangevuld met Limburgse ingrediënten van het eigenaarspaar, resulteert in een echt fanatisch diner wat geweldig smaakt.

Na het dessert worden de plannen gesmeed en besloten dat (door een paar sportieve jonge heren) een wandeltocht naar de burcht op de top van de lokale berg zal worden ondernomen.
Der Burcht.

img_3318

Al met al was dit toch noch een pittige klim, maar wel de moeite waard gezien het uitzicht over het dal en niet in de laatste plaats vanwege de “wens put” waar wat munten in zijn geworpen voor een behouden tocht de andere dag. Na terugkomst van good old Peter mijn GGMT bulletje ontvangen, inclusief die van vorig jaar en vervolgens gezellig met deze en gene zitten kletsen, onder het genot van een paar afzakkertjes.

Op dag twee kon er vanaf 8:00 uur worden ontbeten met de uitdrukkelijke opdracht van de leiding, dat de eerste groep toch echt zou moeten vertrekken om uiterlijk 9:00 uur. Gelukkig blijk ik in groep 2 te zijn ingedeeld dus dat geeft ruimte om het rustig aan te doen, de te rijden tocht nog te laten downloaden door de eigenaresse en te genieten van wederom een heerlijk ontbijt. Tegen de tijd dat groep 2 aan de beurt is voor vertrek, blijkt dat bij groep 3 al druk wordt gesleuteld om een lekkage aan het brandstofsysteem te verhelpen (It was a Guzzi! Toch, Mike?].

Met Rein als voor- en Rinske als achterrijder vertrekt groep 2 via de tunnel in zuidelijke richting met circa 250 heerlijke toerkilometers in het voorruitzicht en als het meezit ook nog zonder de voorspelde regen. Na zo’n twee uurtjes toeren door een prachtige omgeving besluiten we op zoek te gaan naar een kop koffie mit Torte. Na vergeefs te zijn gestopt bij twee uitspanningen, die op zaterdag zijn gesloten, is het bij nummer drie raak. De koffie smaakt uitstekend en de Torte is van extra ordinaire afmetingen, maar smaakt ook prima.
Kaffee met Torte.

Hoewel iedereen dezelfde route heeft gedownload treden, zoals gebruikelijk, onderweg enige onvolkomenheden op, zoals: dat het ene apparaat aangeeft linksaf en het andere dat er rechtsaf moet worden gemarcheerd of dat de staart het contact met de kop verliest, maar door intuïtieve besluitvorming bij een T-splitsing uiteindelijk toch weer leidt tot een innige hereniging met de kop.

Op weg naar de lunch stop in Cochem komen we op een echt fantastische kronkelende en nog eens kronkelende dalende weg terecht, maar die helaas vanwege het zeer trage autoverkeer slechts stapvoets kan worden genomen. Beneden in Cochem aangekomen besluiten Renske, Richard en ondergetekende dat deze weg te mooi is, om met een slakkengangetje te worden bereden. Dus, jawel we stuiven nogmaals met gepaste snelheid naar boven en beneden, waarna we tevreden en voldaan met de stoeltjeslift naar het uitkijkpunt over de Moezel naar boven hobbelen.
Uitkijkpunt over Moezel.
Vanuit Cochem zetten we weer koers op thuishaven Altenahr, waar een ieder uiteindelijk veilig en zonder panne aankomt.

Na een verfrissende douche is een ieder klaar voor de overheerlijke bbq en wordt daarna nog gezellig nagetafeld en de hoogtepunten (inclusief natuurlijk de sterke verhalen) van de tocht doorgenomen. Rond de klok van 24:00 uur is het mooi geweest en worden de bedjes opgezocht.

Dag 3 stond helaas alweer in het teken van het vertrek en gezien de verwachte regen vertrokken de eerste al om 8:30 uur. De eerlijkheid gebied mij om te melden dat ook nu weer een gevalletje van motorpech aanleiding gaf tot innovatief handelen van Peter & Rene van de DMI-hulpdienst Ltd; het nukkige apparaat (it was a Guzzi too!) werd in de bus getakeld.

Guzzi in bus (Volgens kenners heet dit “perfectioneren”?).

En jawel, een half uurtje na mijn vertrek kwamen helaas de eerste regendruppels naar beneden. Optimist als ik ben, werd de niet aangetrokken regenbroek behoorlijk gemist dus snel bij het eerst en beste tankstation gestopt om dat als nog te realiseren.

Overigens bleek ik niet de enige te zijn die dit overkwam en werd gezamenlijk onder het genot van een kop koffie en drop van John het ergste van de bui afgewacht.

Regenkleding aan.

Terug in Nederland ter hoogte van Tiel waar de donder buien en hagelstenen rijkelijk naar beneden kwamen, heb ik nog maximaal plezier van mijn regenbroek gehad, maar helaas bleek mijn jas dit niet aan te kunnen en kwam ik als nog als een verzopen kat doorweekt, maar voldaan en terugkijkend op een gezellig weekend thuis.
Greets, Addy Posthuma/ex-DMO.

Menu


3e Workshop Zilveren sieraad maken op 11 november
Inmiddels is er een 3e datum afgesproken voor de workshop zilveren sieraad maken....
Lees verder >



Bereikbaarheid HisDocMB
HisDocMB is voorlopig niet te bezoeken vanwege algehele reiniging van de afdeling door roetoverlast na...
Lees verder >



Inschrijving diverse voorstellingen in de Kampanje geopend!
Zoals u allen inmiddels weet, heeft de MBSOV een aantal kaarten kunnen bemachtigen voor diverse...
Lees verder >



meer items